'Anita kom je even' één van de timmermannen bij de deur roept me, want ik wilde graag die eerste steen op de gevoelige plaat vastleggen. Nu dat is gelukt, maar wat er dan in één dag allemaal volgt is geweldig. Er is vrijwel een gehele kamer verrezen uit het 'niets'. Die jongens kunnen wel buffelen met elkaar, maar zelf moeten we ook mee rennen natuurlijk. Doeke was thuis vanmiddag en daar werd mooi gebruik van gemaakt. Stenen aanvoeren, nieuwe specie en wat planken voor op stijger.
Ook opa (mijn vader) loopt er tussen door op te ruimen en wat vegen. En 's avonds met elkaar alvast weer nieuwe stenen klaargezet voor de volgende dag. 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten